จับหนุ่มบาร์โฮสชาวเมียนมา ถือมีดไล่ฟันเพื่อนร่วมชาติบาดเจ็บสาหัส เหตุหึงหวงไปเที่ยวกับแฟนเก่า

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2568 ในช่วงเวลาประมาณ 01.45 น. หรือเวลาตี 2 ใก้เคียง หน่วยงานตำรวจได้รับแจ้งเหตุการณ์ทำร้ายร่างกายผู้อื่น ณ บริเวณซอยลาดพร้าว 98 ซึ่งเป็นซอยที่มีผู้พักอาศัยหนาแน่น ทั้งคนไทยและแรงงานต่างด้าวหลายสัญชาติ โดยเฉพาะแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้าน

เมื่อเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบเบื้องต้น พบว่าผู้เสียหายในคดีครั้งนี้คือ นายเปา (ขอสงวนนามสกุลเพื่อความเป็นส่วนตัว) สัญชาติเมียนมา ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกทำร้ายด้วยอาวุธมีคม โดยได้รับบาดแผลหลายแห่งบริเวณศีรษะและหลัง บาดแผลดังกล่าวมีความรุนแรงและเป็นอันตรายต่อชีวิต จำเป็นต้องได้รับการรักษาพยาบาลอย่างเร่งด่วน

จากการสอบถามพยานผู้พบเห็นเหตุการณ์และผู้เสียหายเอง ทราบว่า ขณะเกิดเหตุนายเปากำลังเดินกลับบ้านพักเพียงลำพังคนเดียวภายในซอยลาดพร้าว 98 ซึ่งเป็นช่วงเวลาดึกและมีผู้คนสัญจรไปมาน้อย ทันใดนั้นก็มีชายคนหนึ่งที่ผู้เสียหายไม่ทันได้สังเกตอย่างละเอียด เดินเข้ามาทางด้านหลังอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะใช้อาวุธมีคมคล้ายมีดเชือดสัตว์หรือมีดพกพาขนาดใหญ่ฟันเข้าที่บริเวณศีรษะและหลังของผู้เสียหายอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง โดยไม่มีการพูดจาหรือเตือนใดๆ ก่อนลงมือ

ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด นายเปาจึงวิ่งหนีออกจากจุดเกิดเหตุทันทีที่มีโอกาส แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บและมีเลือดออกมากก็ตาม เขาวิ่งหนีเข้าไปในซอยลาดพร้าว 100 ซึ่งเป็นบริเวณที่พี่ชายของเขาพักอาศัยอยู่ เพื่อขอความช่วยเหลือ พี่ชายของผู้เสียหายที่ตกใจกับเหตุการณ์ดังกล่าว รีบนำตัวนายเปาส่งโรงพยาบาลราชวิถีโดยทันที เพื่อให้แพทย์และพยาบาลช่วยเหลือรักษาชีวิต ซึ่งในขณะนั้นผู้เสียหายอยู่ในสภาพสาหัส มีเลือดออกมาก และเสี่ยงต่อการเสียชีวิตหากไม่ได้รับการรักษาอย่างรวดเร็ว

การติดตามตัวผู้ต้องหาอย่างเข้มข้น

หลังจากได้รับรายงานเหตุการณ์ความรุนแรงดังกล่าว พลตำรวจโท กัมปนาท อรุณคีรีโรจน์ ผู้บังคับการกองบังคับการตำรวจภูธรนครบาล 4 ได้สั่งการให้ พันตำรวจเอก นิภพล สุขนิยม รองผู้บังคับการกองบังคับการตำรวจภูธรนครบาล 4 ทำการบูรณาการกำลังเจ้าหน้าที่ฝ่ายสืบสวนจากสถานีตำรวจนครบาลวังทองหลาง และฝ่ายสืบสวนจากกองบังคับการตำรวจภูธรนครบาล 4 เร่งติดตามจับกุมตัวผู้ก่อเหตุมาดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด เนื่องจากเป็นคดีที่มีความรุนแรงสูงและอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนในพื้นที่

ทีมสืบสวนได้ดำเนินการตามขั้นตอนการสืบสวนสอบสวนอย่างละเอียดรอบคอบ โดยเริ่มจากการสัมภาษณ์พยานผู้พบเห็นเหตุการณ์หลายราย รวมถึงผู้เสียหายเอง เพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลักษณะของผู้ต้องหา และรายละเอียดต่างๆ ที่อาจนำไปสู่การระบุตัวตนของผู้กระทำความผิด

นอกจากการสัมภาษณ์พยานแล้ว เจ้าหน้าที่ยังได้ตรวจสอบข้อมูลจากกล้องวงจรปิดในบริเวณที่เกิดเหตุและพื้นที่โดยรอบอย่างละเอียด โดยเฉพาะกล้องที่ติดตั้งตามร้านค้า ปากซอย และถนนสายหลัก เพื่อติดตามเส้นทางการหนีของผู้ต้องหา ตลอดจนลักษณะเฉพาะของผู้ต้องหาที่สามารถนำมาใช้ในการระบุตัวตนได้

การตรวจสอบกล้องวงจรปิดทำให้เจ้าหน้าที่สามารถติดตามเส้นทางการเคลื่อนไหวของผู้ต้องหาได้อย่างต่อเนื่อง พบว่าหลังจากก่อเหตุแล้ว ผู้ต้องหาได้เดินออกจากพื้นที่ซอยลาดพร้าว 98 อย่างรวดเร็ว และมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ใกล้เคียง การวิเคราะห์ข้อมูลจากกล้องหลายจุดช่วยให้ทีมสืบสวนสามารถสร้างเส้นทางการเคลื่อนไหวของผู้ต้องหาได้อย่างชัดเจน

รวบรวมพยานหลักฐานและขอหมายจับ

จากการรวบรวมพยานหลักฐานต่างๆ อย่างละเอียด ทั้งจากคำให้การของพยาน ข้อมูลจากกล้องวงจรปิด และหลักฐานทางกายภาพอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง พนักงานสอบสวนสามารถพิสูจน์และระบุตัวตนของผู้ก่อเหตุได้อย่างแน่ชัดว่าคือ นายจาย ลู่ มัส อายุ 26 ปี สัญชาติสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา ซึ่งเป็นแรงงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานในประเทศไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และมีอาชีพเป็นบาร์โฮสหรือพนักงานบริการในร้านบาร์

ด้วยพยานหลักฐานที่มีความชัดเจนและน่าเชื่อถือ พนักงานสอบสวนจึงได้จัดทำเอกสารขออนุมัติออกหมายจับผู้ต้องหาจากศาลอาญา โดยศาลอาญาได้พิจารณาและอนุมัติออกหมายจับผู้ต้องหาในข้อหา “ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส” ตามหมายจับศาลอาญาเลขที่ 5921/2568 ลงวันที่ 8 ตุลาคม 2568 ซึ่งเป็นเพียง 2 วันหลังจากเกิดเหตุการณ์

หลังจากได้รับหมายจับแล้ว ทีมสืบสวนได้เร่งติดตามตัวผู้ต้องหาอย่างต่อเนื่อง โดยตรวจสอบสถานที่ต่างๆ ที่ผู้ต้องหาอาจไปพักพิง รวมถึงที่พักเดิมของผู้ต้องหา สถานที่ทำงาน และสถานที่ที่ผู้ต้องหาคุ้นเคยหรือมักจะไปมาหาสู่กัน จากข้อมูลที่ได้รับจากการสอบถามเพื่อนร่วมงานและคนรู้จักของผู้ต้องหา ทำให้เจ้าหน้าที่ทราบว่าผู้ต้องหาได้หลบหนีจากที่พักเดิม และไม่กลับไปทำงานที่ร้านบาร์อีกต่อไป

จับกุมได้สำเร็จหลังซ่อนตัว 4 วัน

การติดตามค้นหาของเจ้าหน้าที่ตำรวจดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทั้งกลางวันและกลางคืน จนกระทั่งในวันที่ 10 ตุลาคม 2568 เวลาประมาณ 21.30 น. ทีมสืบสวนจากสถานีตำรวจนครบาลวังทองหลาง ร่วมกับทีมสืบสวนจากกองบังคับการตำรวจภูธรนครบาล 4 ได้รับข้อมูลข่าวกรองว่า ผู้ต้องหากำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องพักของหญิงสาวชาวเมียนมาคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสนิทของผู้ต้องหา ณ อาคารแมนชั่นแห่งหนึ่ง ในพื้นที่แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ซึ่งห่างจากสถานที่เกิดเหตุพอสมควร

เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงรีบนำกำลังพลเข้าตรวจสอบยังสถานที่ดังกล่าวอย่างรวดเร็ว โดยได้วางแผนการปฏิบัติอย่างรอบคอบเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ต้องหาหลบหนีหรือต่อสู้ขัดขืน เมื่อเข้าถึงห้องพักที่ได้รับข้อมูลมา เจ้าหน้าที่ได้เคาะประตูและแจ้งตัวว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ขณะนั้นมีหญิงสาวชาวเมียนมาออกมาเปิดประตู และเมื่อเจ้าหน้าที่เข้าตรวจค้นภายในห้องพัก ก็พบผู้ต้องหา นายจาย ลู่ มัส กำลังซ่อนตัวอยู่ในห้องพักดังกล่าว

เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงทำการจับกุมตัวผู้ต้องหา พร้อมแจ้งข้อหาที่ต้องหาตามหมายจับของศาลอาญา ผู้ต้องหาไม่ได้ต่อสู้หรือขัดขืนแต่อย่างใด แต่ยอมจำนนต่อเจ้าหน้าที่อย่างสงบ หลังจากหลบหนีและซ่อนตัวอยู่เป็นเวลากว่า 4 วัน นับตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม จนถึงวันที่ 10 ตุลาคม 2568

เปิดใจผู้ต้องหา เหตุจูงใจจากความหึงหวง

หลังจากจับกุมตัวผู้ต้องหาได้แล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการสอบสวนเพื่อหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับแรงจูงใจและสาเหตุที่แท้จริงของการก่อเหตุครั้งนี้ จากการสอบสวน นายจาย ลู่ มัส ผู้ต้องหาได้ให้การรับสารภาพว่า เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นจากความหึงหวงและความรู้สึกโกรธแค้นอย่างรุนแรง

ผู้ต้องหาให้การว่า ตนเองและผู้เสียหายนายเปาต่างเป็นชาวเมียนมา และรู้จักกันมานานในฐานะเพื่อนร่วมชาติและเพื่อนร่วมงาน ต่างฝากฝังชีวิตและหารายได้ในประเทศไทย ผู้ต้องหามีอาชีพเป็นบาร์โฮสหรือพนักงานบริการในร้านบาร์ ซึ่งเป็นงานที่ต้องให้บริการแขกและมีรายได้ดีพอสมควร

สาเหตุที่ผู้ต้องหาลงมือทำร้ายผู้เสียหายนั้น มีที่มาจากความสัมพันธ์รักสามเส้า ผู้ต้องหาเคยมีความสัมพันธ์ทางชายหญิงกับหญิงสาวชาวเมียนมาคนหนึ่ง และถือว่าเธอเป็นแฟนสาวของตนเอง แต่ต่อมาทั้งคู่ได้เลิกราไปเป็นเวลาหนึ่งแล้ว อย่างไรก็ตาม ผู้ต้องหายังคงมีความรู้สึกและความผูกพันกับหญิงสาวคนดังกล่าวอยู่ และไม่สามารถยอมรับได้ว่าเธอจะไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น

เมื่อไม่กี่วันก่อนเกิดเหตุ ผู้ต้องหาได้ทราบข้อมูลจากเพื่อนผู้หนึ่งว่า ผู้เสียหายนายเปาได้พาอีกฝ่ายผู้หญิงที่เคยเป็นแฟนสาวของตนออกไปเดินเล่นและเที่ยวด้วยกัน ข้อมูลดังกล่าวทำให้ผู้ต้องหาเกิดความรู้สึกหึงหวงและโกรธแค้นอย่างรุนแรง ผู้ต้องหาคิดว่าผู้เสียหายเป็นคนมาแย่งแฟนสาวของตนไป แม้ว่าความเป็นจริงแล้วผู้ต้องหากับหญิงสาวคนนั้นจะเลิกรากันไปแล้วก็ตาม

ด้วยอารมณ์ที่เดือดดาลและไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ในคืนวันที่ 6 ตุลาคม 2568 ผู้ต้องหาจึงเตรียมอาวุธมีคมติดตัว และออกมาคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของผู้เสียหาย เมื่อเห็นว่าผู้เสียหายกำลังเดินกลับบ้านพักเพียงลำพังในช่วงเวลาดึก ผู้ต้องหาจึงตามไปทางด้านหลังอย่างเงียบเชียบ และใช้มีดฟันเข้าที่ศีรษะและหลังของผู้เสียหายอย่างรุนแรงหลายครั้ง โดยไม่ได้คิดถึงผลที่จะเกิดขึ้นว่าการกระทำของตนอาจทำให้ผู้เสียหายเสียชีวิตได้

หลังจากก่อเหตุแล้ว ผู้ต้องหารู้สึกตกใจและกลัวว่าจะถูกจับ จึงรีบหลบหนีออกจากที่เกิดเหตุทันที และไปติดต่อขอความช่วยเหลือจากหญิงสาวชาวเมียนมาที่เป็นเพื่อนสนิทของตน โดยขอพักพิงในห้องของเธอชั่วคราว หญิงสาวคนดังกล่าวไม่ทราบรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงอนุญาตให้ผู้ต้องหาเข้ามาพักอาศัยในห้องของเธอ ผู้ต้องหาจึงได้หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องพักดังกล่าวเป็นเวลา 4 วันเต็ม โดยแทบจะไม่กล้าออกจากห้องเลย จนกระทั่งถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจติดตามพบและทำการจับกุมได้สำเร็จ

ความคืบหน้าของผู้เสียหาย

สำหรับสภาพของผู้เสียหายนายเปา หลังจากได้รับการรักษาพยาบาลที่โรงพยาบาลราชวิถี แพทย์ได้ทำการตรวจสอบและรักษาบาดแผลอย่างเร่งด่วน พบว่าผู้เสียหายได้รับบาดแผลรุนแรงหลายแห่งบริเวณศีรษะและหลัง บาดแผลบางแห่งลึกถึงกระดูกและอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมได้ทำการผ่าตัดเย็บแผลและรักษาอาการบาดเจ็บต่างๆ โดยผู้เสียหายอยู่ในความดูแลของทีมแพทย์และพยาบาลอย่างใกล้ชิด ในขณะนี้ผู้เสียหายได้พ้นจากอาการวิกฤตแล้ว แต่ยังต้องพักรักษาตัวต่อเนื่องในโรงพยาบาล เนื่องจากบาดแผลยังไม่หายสนิทและต้องได้รับการดูแลจากทีมแพทย์อย่างต่อเนื่อง รวมถึงอาจต้องทำกายภาพบำบัดในภายหลัง

เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้าไปรับฟังคำให้การจากผู้เสียหายที่โรงพยาบาลเพื่อเป็นพยานหลักฐานในการดำเนินคดี โดยผู้เสียหายได้ให้การยืนยันว่า ผู้ที่ทำร้ายตนคือนายจาย ลู่ มัส ผู้ต้องหา และได้บอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เจ้าหน้าที่ทราบอย่างละเอียด

ดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด

หลังจากจับกุมผู้ต้องหาได้สำเร็จแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการควบคุมตัวผู้ต้องหาส่งพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลวังทองหลาง เพื่อดำเนินการสอบสวนและบันทึกคำรับสารภาพเพิ่มเติม รวมทั้งจัดทำเอกสารหลักฐานต่างๆ เพื่อส่งสำนวนให้อัยการพิจารณาดำเนินคดีต่อไป

ผู้ต้องหาได้ถูกดำเนินคดีในข้อหา “ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส” ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีถึง 10 ปี และปรับตั้งแต่ 2,000 บาท ถึง 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของศาลในการพิจารณาลงโทษตามความเหมาะสมและความร้ายแรงของการกระทำ

พนักงานสอบสวนจะดำเนินการสอบสวนให้แล้วเสร็จอย่างรวดเร็วและรอบคอบ โดยรวบรวมพยานหลักฐานทั้งหมดมาประกอบการสอบสวน ได้แก่ คำให้การของผู้เสียหาย คำให้การของพยานผู้พบเห็นเหตุการณ์ บันทึกภาพจากกล้องวงจรปิด ใบรับรองแพทย์ที่แสดงถึงอาการบาดเจ็บของผู้เสียหาย และหลักฐานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้การดำเนินคดีเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย

บทเรียนและการป้องกันอาชญากรรม

กรณีที่เกิดขึ้นครั้งนี้เป็นบทเรียนสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงอันตรายของการใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา โดยเฉพาะปัญหาที่เกิดจากความสัมพันธ์ส่วนตัวและความรู้สึกหึงหวง การที่ผู้ต้องหาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้และหันมาใช้ความรุนแรงแก้ปัญหา ส่งผลให้ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บสาหัส และตัวผู้ต้องหาเองก็ต้องเผชิญกับความผิดทางอาญาที่อาจต้องโทษจำคุกหลายปี

หน่วยงานตำรวจขอเน้นย้ำถึงความสำคัญของการแก้ไขปัญหาด้วยเหตุและผล การพูดคุยกัน หรือการขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แทนที่จะใช้ความรุนแรง นอกจากนี้ ยังขอให้ประชาชนโดยเฉพาะแรงงานต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย หมั่นระวังความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของตนเอง โดยเฉพาะในช่วงเวลากลางคืนที่ต้องเดินทางเพียงลำพัง ควรมีการระมัดระวังและเดินทางในเส้นทางที่มีผู้คนสัญจรไปมาและมีแสงสว่างเพียงพอ

สำหรับกรณีนี้ แม้ว่าทั้งผู้ต้องหาและผู้เสียหายจะเป็นชาวต่างชาติ แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจไทยก็ให้ความสำคัญและดำเนินการอย่างจริงจังเสมอภาค เพราะทุกคนที่อยู่บนผืนแผ่นดินไทยย่อมได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายและสิทธิมนุษยชนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือชาวต่างชาติ

ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจจะเร่งดำเนินการสอบสวนให้แล้วเสร็จและส่งสำนวนให้อัยการพิจารณาฟ้องศาลโดยเร็วที่สุด เพื่อให้ความเป็นธรรมแก่ผู้เสียหายและครอบครัว ตลอดจนเป็นบทเรียนให้กับสังคมในการควบคุมอารมณ์และหลีกเลี่ยงการใช้ความรุนแรงในการแก้ไขปัญหาใดๆ

ขณะเดียวกัน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการดูแลแรงงานต่างด้าวก็ควรจะมีการให้ความรู้และคำแนะนำเกี่ยวกับกฎหมายไทย สิทธิและหน้าที่ของแรงงานต่างด้าว รวมถึงช่องทางการขอความช่วยเหลือเมื่อเผชิญกับปัญหาต่างๆ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์เช่นนี้ขึ้นอีกในอนาคต