การทารุณกรรมสัตว์

ท่ามกลางถนนที่พลุกพล่านของมุมไบ ปูเน เดลี และเมืองใหญ่อื่นๆ ทั่วอินเดีย มีเรื่องราวที่น่าสะเทือนใจกำลังดำเนินไปอย่างเงียบๆ เบื้องหลังนโยบายการจัดการสุนัขจรจัดที่ดูเหมือนจะมุ่งเน้นความปลอดภัยของมนุษย์ กลับกลายเป็นว่ามีสัตว์เหล่านี้นับพันตัวถูกทอดทิ้ง ถูกย้ายที่อยู่อาศัยอย่างผิดกฎหมาย หรือแม้กระทั่งถูกฆ่าตาย โดยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) ที่ได้รับการว่าจ้างจากหน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการ เมื่อคำสั่งศาลสูงสุดกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งวิกฤต เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 เมื่อศาลสูงสุดของอินเดียออกคำสั่งให้เจ้าหน้าที่กำจัดสัตว์จรจัดออกจากพื้นที่สถาบันต่างๆ ถนน และสถานที่สาธารณะที่พลุกพล่าน โดยศาลเน้นย้ำว่าความปลอดภัยของมนุษย์ โดยเฉพาะเด็ก ต้องมาก่อนความเมตตาต่อสัตว์จรจัด คำสั่งนี้กำหนดให้รัฐบาลต้องย้ายสุนัขจรจัดออกจากโรงเรียน โรงพยาบาล สถานีขนส่ง และจุดสำคัญทางสาธารณะ พร้อมทั้งทำหมันและย้ายไปยังที่พักพิงที่กำหนดไว้ นอกจากนี้ ศาลยังตั้งข้อสังเกตถึงความล้มเหลวของหน่วยงานเทศบาลในการบังคับใช้กฎหมายควบคุมการเกิดของสัตว์ (ABC Rules) และกล่าวถึงปัญหาการถูกสุนัขกัดที่เพิ่มสูงขึ้น แต่สิ่งที่ตามมาจากคำสั่งนี้กลับไม่ใช่การจัดการที่มีมนุษยธรรม หากแต่เป็นการแย่งกันทำงานให้เสร็จตามเป้าหมาย โดยไม่คำนึงถึงสวัสดิภาพของสัตว์เหล่านั้นเลย หายไปในเช้ามืด: เมื่อสุนัขจรจัดถูกลักพาตัวอย่างเงียบๆ ในย่านชานเมืองทางตะวันออกของมุมไบ สิ่งที่เคยเป็นภาพคุ้นตานับสิบปีกำลังหายไป ฝูงสุนัขที่เคยนอนเกลือกกลิ้งอยู่ใก้ร้านชา เห่าใส่รถโดยสารที่แล่นผ่าน และหลับสบายใต้ท้องรถยนต์ที่จอด ได้หายตัวไปในชั่วข้ามคืน ชาวบ้านกระซิบบอกต่อกันว่าเห็นรถตู้ของเทศบาลมาก่อนรุ่งสาง นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์บอกว่าภาพแบบนี้กำลังเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั่วเมืองใหญ่ของอินเดีย และเบื้องหลังมันคือรูปแบบที่น่าเป็นห่วงของการย้ายถิ่นที่ผิดกฎหมาย การทำหมันอย่างเร่งรีบ และการถูกทารุณกรรมที่ถูกกล่าวหา ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายใต้การดูแลของ NGO ที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลซึ่งกำลังแข่งกันทำงานให้ทันตามเป้าหมายก่อนคำสั่งศาลสูงสุดจะมีผลบังคับใช้อย่างเต็มรูปแบบ นักเคลื่อนไหวคนหนึ่งในมุมไบที่ขอไม่เปิดเผยชื่อเพราะกลัวถูกตอบโต้ … Read more